“Halt! Meekomen!”, hoorde Els Eilers op 12 maart 1945 toen ze op weg was naar school. Samen met andere voorbijgangers moest ze mee naar het Weteringplantsoen. Daar stond een hele rij mannen tegen een muur. Ze wist niet wie het waren. Ze wist alleen dat de mannen 'goed' waren, want anders zouden ze niet door Duitse soldaten onder schot worden gehouden.
De dertienjarige Els voelde zich machteloos. Waarom hield niemand de soldaten tegen? Voor haar ogen werden de mannen in koelen bloede doodgeschoten. Later hoorde ze dat mensen uit het verzet dichtbij die plek een Duitse geheime agent hadden neergeschoten. Als vergelding haalden de soldaten toen een groep verzetsmensen uit de gevangenis. Hun namen staan op de sokkel van het beeld.
Elk jaar is er een herdenking. Els Borst-Eilers komt er wel eens op andere dagen. Dan denkt ze weer terug aan die dag kort voor het einde van de oorlog.

Herdenking bij dit monument: 4 mei